Smajal.pl

strona domowa Nastmara Proudfoota

Na początku chciałbym zaznaczyć, że tolkienowscy hobbici i halflingi z wielu różnych systemów RPG, to w zasadzie jedno i to samo. Różnica w nazewnictwie wynika z tego, że słowo 'hobbit' jest zastrzeżone przez potomków Tolkiena, nie mniej, poza nazwą, pozostałych różnic jest naprawdę niewiele. Ogólnie można powiedzieć, że niziołki Tolkiena są bardziej pokojowe, a te z gier fabularnych i późniejszej prozy często nastawione bardziej ekspansywnie do świata, o czym niżej. Warto wiedzieć, że istnieją spory dotyczące chronologii powstawania terminów 'hobbit' i 'halfling' - ponieważ jednak nikt mnie nie przekonał w stu procentach, zostawiam ten temat do wglądu własnego (Google?). Mimo drobnych różnic, traktowanie dzieł Tolkiena jako źródła dotyczącego halflingów uważam za jak najzupełniej uzasadnione i zachęcam do takiego właśnie podejścia.

Choć na Arkadii halflingi i niziołki to niezupełnie to samo, warto wiedzieć, że nazwy te dotyczą tej samej rasy, a arkadyjski podział wynika tylko i wyłącznie z chęci rozróżniania domeny opartej na prozie Sapkowskiego od domeny opartej na Warhammerze.

Halflingi są rasą wyjątkową - to właśnie jej brak dokucza Earthdawnowi (mój ulubiony system rpg), ale i wymagającą - zależnie od tego, kim chcemy być. Kolejne publikacje na ich temat kładą nacisk na ich pokojowe usposobienie, wobec czego dobre odgrywanie halflinga-wojownika może się okazać naprawdę trudne.

 
Cechy fizyczne halflingów.

Ponieważ jednak chciałem skupić się przede wszystkim na halflingach z 'młotka' (aczkolwiek będę się wspierał informacjami dotyczącymi hobbitów tolkienowskich - z MERPa i książek Tolkiena), tedy zacytuję podręcznik podstawowy do WFRP (choć, niestety, dość ubogi w informacje):

Halflingi są małe i drobnej budowy, najczęściej mają pucułowate twarze i duże brzuchy. Nie rosną im brody i są niżsi od krasnoludów, dlatego te dwie rasy są łatwe do rozróżnienia. Ich stopy i ręce są duże i porośnięte włosami, najchętniej chodzą boso. Nie są bardzo licznym ludem, żyją w małym, izolowanym obszarze Starego ¦wiata, chronieni przez otaczające ich krainy ludzi. Wskutek tego życie młodego halflinga jest często bardzo nudne, i wielu z nich szuka przygód w dalekim świecie. Mają zwinne palce i wrodzoną umiejętność cichego poruszania się, co czyni z nich doskonałych złodziei. Halflingi są wyjątkowo przyjazne i niefrasobliwe, kochają jedzenie i zabawę - zwykle jako pierwsi namawiają wszystkich na postój w napotkanej gospodzie, chętnie również zatrzymują się na drobną przekąskę.

Nietypowy halfling, pochodzący z miasta. (nosi buty!!!)

Na podstawie dalszych informacji z podręcznika mogę napisać, że halflingi osiągają wzrost od 100 do 120cm (mężczyźni, kobiety średnio 5cm mniej, przy czym najniższe halflingi na podst. MERPa osiągają także i 60cm), a dożywają około 140 lat. Wydaje się więc to troszkę dłuższym czasem niż 90-110 lat hobbitów z MERPa - jednak wiek osiągania dorosłości można przyjąć za podobny - tj. około 30 roku życia. Ich waga waha się w granicach (zależnie od wzrostu, typu i płci) 22-30kg. Należy się wystrzegać określenia (i piętnować źródła w których coś takiego można przeczytać), że halflingi przypominają budową skarłowaciałych ludzi. Jest to kompletna bzdura - karzeł posiada bowiem kończyny i głowę o nieproporcjonalnych wymiarach w stosunku do swego wzrostu, halfling zaś jest po prostu 'mniejszym człowiekiem'.

 
Zgromadzenie

Halflingi posługują się mową wspólną, a miejsce ich pochodzenia jest silnie związane z Imperium. Znów pozwolę sobie zacytować podręcznik:

W Imperium znajduje się największa halflińska społeczność w Starym ¦wiecie. Leży nad rzeką Aver, pomiędzy hrabstwami Stirlandu i Averlandu. Nazywa się Krainą Zgromadzenia albo po prostu Zgromadzeniem. Nazwa ta pochodzi z halflińskiej praktyki sprawowania rządów przez odwoływanie się do masowych zgromadzeń. Obszar ten został przyznany halflingom około 1500 lat temu (w okresie Wieku Trzech Imperatorów) edyktem Ludwiga Grubego w uznaniu zasług halflingów dla rozwoju kuchni imperialnej, cieszącej się dotąd fatalną opinią. Kraina ta jest całkowicie autonomiczna, chociaż znajduje się pod stałą ochroną Imperium.

Halflińska rangerka.

Przywódca każdej z wiosek nosi tytuł Starszego. Wioskowi Starsi spotykają się tak często, jak tego wymagają okoliczności w Zgromadzeniu Okręgowym. Odbywa się ono w wiosce wybranej według skomplikowanej procedury, uwzględniającej takie czynniki jak prestiż, rotacja i wielkość plonów. Przewodniczącego zgromadzenia wybierają Starsi i on także dysponuje głosem podczas wyboru nowego Imperatora. Jest to jedyny głos, którym Imperator nie może dysponować. W zamian za przywileje, halflingi ze Zgromadzenia wysyłają do stolicy oddział, który ma zarówno służyć na dworze, jak i pomagać lokalnej milicji.

Poza Krainą Zgromadzenia halflingi można spotkać w całym Imperium, gdzie żyją obok ludzi. Wiele bogatych domów zatrudnia halflińskich kucharzy. Liczne gospody, tawerny i zajazdy należą do halflingów albo halflingów zatrudniają.

Jak widać, istnienie halflingów jest niezbędne dla istnienia całego Imperium! :) Ten żart wcale nie jest taki niepoważny - halflińska kuchnia jest bowiem nie tylko fenomenalna, jest nieporównywalna do jakiejkolwiek innej kuchni.

 
Cechy halflingów

Halflingi są małe i, pomimo swojej korpulentnej budowy, nadzwyczaj zręczne. Choć podobne do nieco wyższych krasnoludów, nie są aż tak silne ani wytrzymałe (choć, zaznaczmy: SĄ wytrzymałe), co nadrabiają zwinnością (wszystkie systemy RPG). W związku z tym preferują walkę na odległość, najlepiej z użyciem procy - ale jeśli trzeba, doskonale radzą sobie sztyletem czy pałką. Są dobrymi rzemieślnikami, choć może nie tak sławnymi jak krasnoludzcy - ich zręczne palce świetnie sobie radzą w rzeźbiarstwie, krawiectwie czy oprawianiu skór.

Zarówno warhammerowe halflingi jak i tolkienowscy hobbici czerpią dumę ze swych owłosionych, dużych stóp - dlatego prawie niemożliwym jest spotkać halflinga chodzącego w butach. Świat Warhammera podpiera tę dumę specyficzną grubością skóry na podeszwach stóp halflingów, zaś w MERPie zrobiono krok dalej i mówi się o ich (stóp oraz dłoni) odporności na zimno i gorąco.

Wszystkie halflingi są dość odporne na magię i wpływy Chaosu. Jest im (Warhammer) najtrudniej ulec wpływom spaczenia, zmutować się, i (WFRP i MERP) są wyjątkowo odporne na zaklęcia. Oznacza to również, ze halfling-mag lub czarodziej ma utrudnione zadanie w opanowywaniu swego rzemiosła.